Aurelia Foster
BBC Sıhhat Muhabiri
Araştırmacılar, geğiremeyen şahısların fizikî acının yanı sıra utanç, kaygı ve depresyon yaşadığını ortaya koyuyor.
Tıbbi ismiyle kısaca R-CPD olarak bilinen rahatsızlık karın şişkinliğine, göğüs ve boğazdan gelen gurultu seslerine ve gaza neden oluyor.
“Geğirememe sendromu” olarak da bilinen rahatsızlık, boğazdaki krikofaringeal kasın gazın üst gerçek geçmesine müsaade verecek biçimde gevşeyememesi durumunda ortaya çıkıyor.
Araştırma ABD’nin Texas eyaletinde bir küme akademisyen tarafından yürütüldü.
Araştırmacılar birçok hekimin hastalığa “aşina olmadığını” ve hastaların “yetersiz hizmet” aldığını söylüyor.
R-CPD hakkında daha fazla araştırma yapılması ve daha fazla farkındalık yaratılması gerektiğini belirtiyorlar.
Grup, “bu sendromun zihinsel ve toplumsal tesirleri de dahil olmak üzere bir hastanın günlük ömrü üzerindeki ciddiyetini” araştırmaya muhtaçlık olduğunu, zira hastaların ömür kalitesini olumsuz istikamette etkileyebileceğini kaydetti.
Londra’daki Guy’s & St Thomas’ Hastanesi’nde kulak, burun ve boğaz uzmanı olarak vazife yapan Yakubu Karagama, bu durumun “uzun müddettir insanlara eziyet ettiğinin” bilindiğini söylüyor:
“Bir şey yediğinizde ya da içtiğinizde bu ağrıyı hissediyorsunuz. Kimi hastalar gazın çıkması için uzanmak zorunda kalıyor, kimileri da gaz çıksın diye parmağını boğazına kadar sokup kusmaya çalışıyor.”
Karagama BBC’ye yaptığı açıklamada 2016’dan beri bu rahatsızlığı olan bireyleri krikofarengeus kasını gevşetecek formda Botox uygulayarak tedavi ettiğini söyledi.
Bu tedavinin, “neredeyse her hasta için hayat değiştirici” olduğunu belirtti.
Karagama, lakin şu anda yalnızca özel bir tedavi olarak mevcut olduğunu, zira sağlıkçılar ortasında bu durum hakkında çok az farkındalık olmadığını vurguladı ve ekledi:
“Size ‘Geğiremiyorum’ dediğimi bir düşünün. Sorun burada. Birçok insan buna güler. Beşerler geğirmenin fizyolojisini anlamıyor.”
Karagama, kaç kişinin bu rahatsızlığa sahip olduğunun bilinmediğini, fakat yaygın olduğuna inandığını belirtti:
“Pek çok insan yaşadıkları semptomların bu durumdan kaynaklandığını bile bilmiyor. Kliniğime başvuran hastaların çoğunluğu hayatları boyunca bu hastalığa sahip olduklarını söylediler.”
Hastaların “gereksiz yere” acı çektiğini belirten uzman, bu durumla ilgili klinik araştırma yapmak için finansmana muhtaçlık olduğunu söyledi.
Geğiremeyen 199 bireyle yapılan ankete dayanan bu çalışma, sıhhat çalışanları ortasında bu durumla ilgili farkındalık düzeyinin düşük olduğu ve hastalığın daha güzel anlaşılmasının teşhis ve tedavi oranlarını artırabileceği sonucuna vardı.
Çalışma, teşhis edilmesi sıkıntı rahatsızlıklara sahip şahıslarda genel bir “psikiyatrik semptom yaygınlığına” ve bu durumun ruh sıhhati üzerindeki tesirlerini araştırmanın değerine dikkat çekiyor.
