Fehmi Koru*
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ve yanındaki heyet, NATO Doruğu sonrası Litvanya’nın Vilnius kentinden ülkemize döndü. Dönüş yolunda uçakta bulunan gazetecilerle Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın paylaştığı görüşler, tepenin ülkemiz açısından her bakımdan başarılı geçtiğini gösteriyor.
Kendim de geçmişte cumhurbaşkanları ve başbakanlara dış ziyaretlerinde eşlik ettiğim için bilirim, devleti temsil edenlerin yurtdışı seyahatlerinin hepsi değerlidir ve hepsi başarılı geçer.
Gerçek manada ‘başarı’ ziyaretler sırası ve çabucak sonrasında anlaşılmaz; temasların getiri-götürü hesabı için üzerlerinden bir mühlet geçmesi gerekir.
Kendi hesabıma şunu söyleyebilirim: Vilnius’tan Türkiye’ye taşınan haberlerin yarısının bile gerçek olmasını büyük muvaffakiyet olarak kabul etmeye hazırım.
Nedenini yazayım:
Türkiye AK Parti iktidarının birinci devrinde -2002 ile 2012 arasında- hem içeride hem de dışarıda kıymetli ilerlemeler kaydetti. İktisatta birden fazla göstergeler olumlu geliştiği üzere, şahsî olarak da refahtan yararlanıldı. En değerlisi de, kronikleştiği düşünülen önemli meselelerin hakkından gelmenin yolları arandı.
Dışarıyla bağlantılarda de ‘örnek’ bir 10 yıl geçirildi. Avrupa Birliği (AB) ile tam üyelik müzakereleri o periyotta yürütüldü. AB müktesebatına ahenk için birbiri arkasına yasalar çıkartılmaktaydı. Komşularla sıfır sorun unsuru, her tarafı düşmanlarla çevrili bilinen bir ülkeye inanç aşıladı. ABD ile ikili münasebetler, başlarda ufuk karartan 1 Mart tezkeresine ve subaylarımıza çuval geçirilmesine karşın, periyodun sonuna hakikat, gerçek manada ‘stratejik ortaklık’ tabanına kavuşturuldu. Orta Asya’dan Adriyatik denizine uzanan ve Ortadoğu’yu da içine alan geniş coğrafyada, Türkiye, ağzına bakılan bir ülke haline dönüştü.
Korkudan çok hayranlık uyandıran bir ülke…
Son 10 yıl birinci 10 yılın imajını unutturacak kadar farklı oldu. Menfur bir darbe teşebbüsü bile yaşandı son 10 yıl içerisinde.
İlk 10 yılın demokratik kazanımları sonraki 10 yılda yerlerini ferdî ve kitlesel meselelere bıraktı.
Bugün hayat pahalılığı derinden hissedilen, adalet sistemi güvenilmez hale dönüşmüş, demokrasisi problemli bir ülke manzarasında Türkiye.
Vilnius’a gidene kadar Türkiye denildiğinde gündemi teşkil eden birinci husus bile son halimizi özetlemeye yetiyor: Terör… Terör ve terörist kavramlarına bizim yüklediğimiz manaları paylaşmadığı için İsveç’in NATO üyeliğine itiraz eden bir ülkeydik.
İtirazdan Vilnius’ta vazgeçtiğimizi açıkladık açıklamasına ancak kavramlara yüklediğimiz manayla ilgili argümanımızı hala sürdürüyoruz.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, dönüş yolunda, gazetecilere, görüştüğü önderlere irtibat başkanlığı tarafından hazırlanmış dört kitabı ikram ettiğini “Bu yapıtlarla tarihe not düştük” sözüyle aktarmış. Kitapların isimleri şu: İnsani Yardımda Türkiye Modeli, Türkiye’nin NATO’ya Katkıları, Türkiye’nin Terörizmle Gayreti ve Başkan Diplomasi…
Bu kitaplar, birden fazla birebir vakitte AB üyesi de olan NATO’daki müttefiklerinin başkanları gözünde, Türkiye’ye ‘Avrupalı’ olma savındaki bir ülke manzarası kazandırmaya fayda mı dersiniz?
AB ile müzakereleri yine başlatmayı amaçlayan, hiç değilse gümrük birliği antlaşmasını ülkemiz lehine güncelleme ve/veya vizesiz özgür sirkülasyon kolaylığı kazanma süreçlerine yol almak isteyen bir ülkenin bu savını öbür özelliklerini ön plana çıkartarak muhataplara aktarması beklenirdi.
Muhataplar bunu beklemişlerdir.
Halkın oylarıyla seçilmiş bir milletvekilinin cezaevinde tutuluyor olması…
Kanun kararında kararnamelerle misyonlarından edilen insanların varlığı…
Avrupalı ülkelerin ceza yasalarında bulunmayan hususlarla mahkum edilmiş tutuklu ve mahkumlarla dolu cezaevleri…
Medyanın zirvesinde asılı duran hürriyetleri kısıtlamayla sonuçlanması kaçınılmaz ceza unsurları ve onları hiç çekinmeden uygulamaya hazır bekleşen kurumlar…
İnsanların en doğal toplumsal gereksinimlerini karşılamak üzere düzenlenmiş etkinliklere baskılarla mani olunması…
Bunlar ve daha kaçları, önümüzdeki beş yılda da AK Parti tarafından yönetilecek olan Türkiye’yi, dışarıdan bakanların gözünde, birinci 10 yıl üzere mi, yoksa son 10 yıl üzere mi mütalaa edilecek bir ülke olarak algılanmayı getirecektir?
Vilnius’ta görüşülen kendilerinden olumlu izlenimler alındığı aktarılan başkanlar ile onların ülkeleri gözünde?
Soruya karşılık ararken dönüş yolunda verilen bildiriler ortasında bir cümleye rastladım, onu da paylaşayım da bu yazıyı fazla uzatmayayım: “Avrupa Birliği’nden göreceğimiz olumlu çalışmalar sonucunda biz de verdiğimiz kelamları hayata geçirmek için çalışmalara başlarız.”
Bu hususta tavizsizmişiz.
Önce biz değil, bu kelama nazaran, Avrupalılar bir şeyler yapacak…
Göreceğiz…
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.
