Fehmi Koru: “Adalet herkese lazım” diye diye yargı kurumlarının çatıştığı bir ülke haline geldik…

"Tuhaf bir ülke olmak, beşerlerine reva değil"

Fehmi Koru*

Herhalde Türkçemizi zenginleştiren tabirler ortasında en fazlası ‘adalet’ üzerinedir.

İyi bir şey mi bu?

Herhalde âlâ bir şey değil. Tabirlerin çokluğu adaletin yokluğu manasına da gelebilir.

İsterseniz yeniliğini yine kazanan Can Atalay konusuna yakından bakalım.

Can Atalay Türkiye Personel Partisi (TİP) tarafından Hatay’da milletvekili adayı gösterildi. Parti, Atalay’ın içerisinde yer aldığı adaylar listesini Yüksek Seçim Kurulu’na (YSK) gönderdi. YSK listeler üzerinde çalışıp yasalar açısından adaylığını sakıncalı gördükleri şahısları listelerden eledi; elenenler ortasında Atalay bulunmuyordu. TİP’ten aday gösterilmiş, YSK’dan onaylı aday Can Atalay, Hataylı seçmenlerin oylarıyla milletvekili seçilmeyi başardı. O ortada hakkında açılmış bir davadan ötürü Atalay cezaevine girmişti; onun yerine avukatı Meclis’e gidip YSK’nın kazandığını onayladığı milletvekili Atalay’ın mazbatasını aldı. Meclis’in açıldığı birinci günden bu güne, oturumları yönetenler her okuttuğunda, milletvekilleri listesinde Can Atalay’ın ismi de yer alıyor…

Her tarafıyla milletvekili olan Can Atalay ise TBMM’de yer alamıyor.

Alamıyor, zira cezaevinde.

Daha evvel onunla birebir bahtı paylaşmış iki milletvekili –Enis Berberoğlu ile Ömer Faruk Gergerlioğlu– Anayasa Mahkemesi (AYM) kararlarıyla cezaevinden çıkarak Meclis’e girebildikleri halde, Can Atalay’a bu imkan tanınmıyor.

Hem de onunla ilgili de AYM kararı olduğu halde. [AYM, Can Atalay’a 100 bin TL ödenmesine de hükmetti.]

AYM’nin kararını gönderdiği lokal mahkeme, daha evvelki iki benzeri olayda yapıldığı üzere, görüşüp Atalay’ın tahliyesini sağlamak yerine, Yargıtay’a başvurdu. Yargıtay’ın mevzuyu görüşen dairesi, AYM kararının uygulanmaması yolunda görüş bildirmekle kalmadı, karara olumlu katkıda bulunan AYM’nin dokuz üyesi hakkında hata duyurusunda da bulundu.

İlk kez oldu bu olay.

Bitmedi, dahası da var.

Anayasa Mahkemesi, dün de, birebir mevzuyu bir kere daha görüştü ve eski tahliye kararında ısrar ederek, gereğini yerine getirmesi için kararını lokal mahkemeye yine gönderdi.

Tahliye edildi mi Can Atalay?

Hayır, şimdi edilmedi.

İlk karardan sonra İstanbul Adliyesi önünde ‘anayasa nöbeti’ tutmaya başlayan kalabalık, dün nöbetlerinin 43. gününde tekrar misyon yerlerinde, Atalay’ın özgür bırakılıp Meclis’teki misyonuna gidebilmesi ile ilgili lokal mahkeme kararını beklemekteydiler.

Gün bitti, karar gelmedi.

Onun yerine, Adalet Bakanı Yılmaz Tunç konuştu.

Şunları söyledi bakan:

“Kısa karar verildi. Akabinde gerekçeli kararın da yayınlanması lazım. Sonraki süreçte Resmi Gazete’de yayınlanır. Sonraki süreçte tekrar yargı süreci içerisinde tüm bunlar pahalandırılacak konulardır. Anayasa Mahkemesi’nin evvelki ihlal kararına Yargıtay dairesi uymamıştı. Uymamasının münasebetlerini daha evvel konuşmuştuk, Anayasamızın 83., 14. ve 148. unsuru ile Anayasamızın 148/14 fıkrasıyla. Tüm bunları kıymetlendirecek olan elbette ki olay mahkemenin önüne geldiğinde o mahkemeleri pahalandırıyor. Bu unsurların yorumlanması bakımından Yargıtay’ımızla Anayasa Mahkememiz ortasında bir görüş farkı ortaya çıkmıştı. Bu görüş farkından ötürü bir kararsızlık kelam konusu oldu. Bu yeni bir karar. Bu kararın değerlendirmesini tekrar ilgili mahkemeler yapacaktır. Süreci takip edeceğiz.”

Süreci takip edeceklermiş…

TBMM’nin bir lideri var, ismi Numan Kurtulmuş, o da bu sürecin en başından itibaren kendisine düşen vazifesi, Adalet Bakanı’nın yolunu izleyerek, yerine getirmiyor.

Meclis, sürecin içerisindeki devlet yetkililerinin bu cins davranışları yüzünden, bir üyesi cezaevinde tutulduğu için, bir milletvekili eksik olarak toplanıyor.

Hatay vilayetimizin bir milletvekili, halkın, oylarıyla kendisine verdiği temsil misyonunu yerine getiremiyor.

AYM’nin, anayasaya nazaran herkesi -bu ortada her seviyedeki mahkemeleri de- bağlayıcı olan kararları bir müddettir uygulanmıyor. Bu yeni kararın da tıpkı muameleye tabi tutulması pekala mümkün.

Ben şahsen, artık sürecin içindeki öteki kişi ve kurumlara değil de, bir dizi kararı uygulanmayan AYM’nin bundan sonra ne yapacağına bakacağım.

Hiçbir şey olmamış üzere vazifesine devam mı edecek AYM, yoksa Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nden devraldığı ferdi müracaatlara bakma hakkını kullanmaktan vaz mı geçecek?

Futbolda yumruklar konuşur, isimli kurumlar birbiriyle çatışır; bu türlü bir ülkeyiz…

Adalet hakkında pek çok tabiri bulunan bir lisana sahip insanların ülkesinde, bu mevzuyu bu türlü konuşmak nitekim çok tuhaf.

Tuhaf bir ülke olmak, beşerlerine reva değil.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.